Korićanske stijene

Korićanske stijene je naziv za područje na planini Vlašić u centralnom delu Bosne i Hercegovine. Planina Vlašić je predstavljala poslednju tačku pre granice razdvajanja teritorije koju su kontrolisali bosanski Muslimani i teritorije koju su kontrolisali bosanski Srbi. Na tom mestu se sa jedne strane nalazi duboka klisura, a sa druge strma stena.

Dana 21.08.1992. godine, Stanica javne bezbednosti iz Prijedora je organizovala konvoj civila iz mesta Tukovi, gde je bio svedok B, radi njihovog prebacivanja na teritoriju pod kontrolom Armije BiH . Iz logora „Trnopolje“, krenuo je drugi deo konvoja sa civilima, nakon čega su se sva vozila iz konvoja spojila na raskrsnici u mestu Kozarac.

Ruta Trnopolje-Vlašić

Konvoj, koji se sastojao od najmanje 16 autobusa, šlepera, kamiona i kamiona sa prikolicom u kojima se nalazilo preko 1.200 civila, pretežno Muslimana, ali i Hrvata iz opštine Prijedor, predvodio je Dušan Janković, iz reda rukovodnog kadra Stanice javne bezbednosti Prijedor, a u pratnji su bili pripadnici Interventnog voda policije Prijedor.

Kod reke Ilomske, na planini Vlašić, konvoj je zaustavljen i izdvojeno je približno 200 vojno sposobnih muškaraca. Naterani su da se ukrcaju u dva autobusa i sprovedeni su do mesta zvanog Korićanske stijene. Muškarcima iz jednog autobusa je naređeno da stanu na ivicu provalije i tamo kleknu. Iz neposredne blizine su počeli da pucaju u tako postrojene civile nakon čega su tela ubijenih padala, dok su neki sami skakali u provaliju. Potom su izveli civile iz drugog autobusa u manjim grupama, od dve ili tri osobe, i doveli ih do istog mesta ili u blizini tog mesta i pucali u njih. Neki pripadnici Interventnog voda su sa vrha litice bacali ručne bombe ili pucali na tela ubijenih i ranjenih, o čemu svedoči Midhet Mujkanović. Streljanje je preživelo samo 12 muškaraca.

Prve ekshumacije su počele 2003. godine. Do danas su identifikovane i sahranjene 102 žrtve. Dve neidentifikovane žrtve se trenutno nalaze u Identifikacionom Centru Šejkovača. Dodatnih 15 žrtava se i dalje vode kao nestale.

Kolektivne dženaze su organizovane više puta, na Dan žalosti 20.7.

Nihad Memić, Rifet Hirkić, Mirsad i Jasim Fazlić, i Esad Garibović su sahranjeni na isti dan 2020. godine, u Kamičanima.

Povezano

Emsud Garibović

Kemal, Vasif i Taib Garibović Bosanski Muslimani iz sela Garibi. Vasif i Taib su bili zatočeni u logoru „Trnopolje“ dok je Kemal pre toga bio

»