Logori u Prijedoru

Dana 30.4.1992. godine, srpski organi su preuzeli vlast u Prijedoru. Milomir Stakić i drugi lideri Srpske demokratske stranke (SDS) preuzeli su ključne funkcije u opštini, a legalno izabrani muslimanski i hrvatski političari su prisilno smenjeni. Nakon napada na Hambarine i Kozarac krajem maja, Vojska Republike Srpske (VRS), pripadnici policijskih jedinica, TO-a i paravojnih formacija, otpočeli su napade i na druga mesta u opštini Prijedor.

Mnogi bosanski Muslimani i bosanski Hrvati, koji su preživeli prve artiljerijske i pešadijske napade lišeni su slobode i premešteni u zatočeničke objekte. Krizni štab je formirao tri velika zatočenička centra za „duže zatočenje“: „Omarsku“, „Keraterm“ i „Trnopolje“.

Vojno sposobni muškarci su uglavnom odvođeni u „Keraterm“ i „Omarsku“, dok su žene, deca i stari odvođeni u „Trnopolje“. Iako su zatočenici dovođeni još od kraja maja, Simo Drljača, načelnik SJB Prijedor, je tek 31.5.1992. godine izdao službeno naređenje za osnivanje logora „Omarska“, na osnovu odluke Kriznog štaba.

U sva tri logora bilo je zatočeno i ispitano više od 5.500 zatočenika. Protiv zatočenika nisu podnošene nikakve krivične prijave i nisu im saopštavani razlozi njihovog hapšenja. Logore su čuvali pripadnici VRS, policijske snage, jedinice TO-a. U logorima su se vršila pogubljenja i teška zlostavljanja zatočenika: psihičko zlostavljanje, premlaćivanje, seksualno zlostavljanje i mučenje. Pripadnicima paravojnih formacija i lokalnim Srbima bio je dozvoljeno da dolaze u logore, zlostavljanju, tuku i ubijaju zatočenike.

Povezano

Svedokinja V

Adem Hopovac, Rabija Redžić i Fehim Karupović, Asim Redžić Bosanski Muslimani iz Čarakova. Ubijeni 23.7.1992. godine u Čarakovu. Njihovi posmrtni ostaci nisu pronađeni do kraja

»

Ivo Atlija

Ilija Atlija Bosanski Hrvat iz Briševa, otac Ilije Atlije. Dana 25.7.1992. godine ubijen je vatrenim oružjem u blizini svoje kuće. Sin ga je pokopao na

»